Feedback als brandstof voor groei
- r1112477
- 11 dec 2025
- 4 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 13 apr
In deze post bundel ik mijn reacties op de blogs van collega-studenten, met als doel elkaar te versterken.
WES III
Reactie 1
Dag Mante,
Als geboren Gelenaar werd ik meteen vervuld met trots toen ik je bericht over het Gasthuismuseum las. Het museum is inderdaad meer dan een verzameling van het verleden; het ademt de bijzondere manier uit waarop er in de 'Barmhartige Stede' voor elkaar werd gezorgd.
Ik herinner me uit mijn kindertijd hoe de gezinsverpleging in Geel voor ons de normaalste zaak van de wereld was. Gezinnen namen mensen met een psychische kwetsbaarheid op in een warme thuis en in hun dagelijks leven. Die vanzelfsprekende warmte is een schaars goed dat gekoesterd moet worden.
Je legt zelf mooi de link met de actualiteit, waar thema's als mentale gezondheidszorg en inclusie niet weg te denken zijn. Dank je wel om het verhaal van de Heilig Dimpna levendig te houden. Het herinnert ons eraan dat geschiedenis niet alleen iets van vroeger is, maar ook vandaag nog een bron van inspiratie kan zijn.
Warme groet,
Reactie 2
Dag Nele,
Wat een prachtig geschreven stukje — het leest bijna als een kleine reis op zich. Vooral het moment in Turijn met de oudere man blijft hangen: zo'n onverwachte ontmoeting die eigenlijk meer zegt over de plek dan alle monumenten samen.
Ik herken heel sterk wat je bedoelt met het onderscheid tussen "cultuur met een grote C" en die met een kleine c. Musea, opera's en steden zijn indrukwekkend, maar het zijn vaak de kleine, toevallige momenten die iets blijvens achterlaten: een gesprek op een bankje, een gebaar in een kerk of een lokale gewoonte die iemand met je deelt.
Blijf vooral zo om je heen kijken overal waar je bent, en je zal dingen zien die voor anderen eeuwig verborgen blijven.
Warme groet,
Reactie 3
Dag Lore,
De Night of the Proms roept bij mij meteen herinneren op aan mijn jeugd. Ik ben er zelf als tiener enkele keren geweest. Het gevoel van samen zijn tussen duizenden mensen, meezingen met muziek van vroeger en nu, jong en oud door elkaar, blijft iets heel bijzonders en bijna nostalgisch.
De manier waarop je beschrijft hoe muziek mensen verbindt, klopt helemaal. Het is net die mix van generaties en herinnering die zo'n avond haar kracht geeft.
Hou vooral vast aan de traditie, zo wordt het niet alleen aan avondje uit maar is het een cadeau dat ook jij door kan geven en samen beleven.
Warme groet,
WES I
Reactie 1
Dag Wim,
Ik vind het heel mooi hoe je jezelf openstelt en je ervaringen eerlijk deelt. Dat getuigt van kracht en professionaliteit. Je aanpak om leerlingen inspraak te geven en je les bij te sturen op basis van hun feedback is erg sterk. Tijdens mijn observaties heb ik gezien hoe differentiatie een groot verschil kan maken in motivatie. Zo mochten leerlingen voor de voorstelling van hun boekbespreking kiezen uit verschillende werkvormen, zoals een ‘Kutcha Petcha’ of een creatieve vorm waarbij ze zich inleefden in het hoofdpersonage. Dat gaf de leerlingen de kans te kiezen wat het beste bij hen paste. Dit vraagt meer voorbereiding van de leerkracht, maar het rendeert: leerlingen waren zichtbaar gemotiveerd en betrokken. Jouw verhaal sluit daar heel mooi bij aan. Het is duidelijk dat je al een stevige basis hebt gelegd – ik ben ervan overtuigd dat je nog veel boeiende stappen zult zetten.
Graag tot snel,
Reactie 2
Dag Liske,
Het is fijn om te merken dat we beiden onze pen hebben opgepakt en onze overpeinzingen over hetzelfde artikel hebben neergeschreven. Nog mooier vind ik dat wat ik in jou zie en ervaar tijdens de lessen, op zo'n warme manier tot uiting komt in deze blog. Je bent zorgzaam en hebt oog voor de noden van anderen.
Verbinding is, naar mijn mening, de sleutel om leerlingen te motiveren en de deur te openen naar hun groei. Hiervoor is tijd en ruimte nodig wat vaak ontbreekt in een klascontext. Het geeft me vertrouwen om te weten dat jij hier in je klas aandacht aan zult schenken, zodat jouw leerlingen kunnen groeien en het beste van zichzelf mogen laten zien.
Veel succes,
Reactie 3
Dag Griet,
AI is vandaag niet meer weg te denken uit ons dagelijkse leven, en dus ook niet uit het klaslokaal. Net zoals je aangeeft, denk ik ook dat we AI niet moeten weren. We moeten ontdekken hoe we dit op een slimme en zinvolle manier kunnen inzetten, zodat zowel leerkrachten als leerlingen hier optimaal van kunnen profiteren. Voor leerlingen die het moeilijk vinden om opdrachten zelfstandig te verwerken, kan AI een waardevolle hulp zijn: waar ze voorheen de taak halfslachtig of helemaal niet maakten, zijn ze nu actief bezig en zetten ze meer stappen in hun leerproces. Het biedt een kans om opdrachten te helpen verwerken, leren te verdiepen en vaardigheden te versterken. Het is aan ons om te bewaken dat AI de denkfunctie van leerlingen niet overneemt.
Tot snel,
Opmerkingen